Feryalce

AH LENİN AH Kalfayı yıllar önce ortağımla beraber kendi işimizi kurduktan sonra, ilk iş yaptığımız firmada tanıdım. Kısa boylu, esmer, kalın davudi sesli, kara yağız biriydi. Kalfalıkta ki becerisiyle kendini mühendisler ile yarıştırır, üzerine aldığı işi canla başla tamamlamaya çalışırdı. Birkaç yıl sonra iş yaptığımız firma Rusya’nın Sibirya bölgesinde ihale aldığında, biz de taşeron olarak oraya gittik. 1994,1995,1996 yılları yaz aylarımız Sibirya’da geçti. Kış şartlarının zorlu olduğu, hava sıcaklığının eksi kırk dereceyi bulduğu bölgede çalışmalar, Mayıs ayında başlıyor, 29 Ekim günü göndere bayrağımızı çekip   İstiklal Marşı’mız söyledikten sonra son buluyordu. Kalfada ana firmanın kadrolu elemanı olarak orada bizlerleydi. Nedense beni çok sever, bir gün çok büyük işler yapacaksın abla diye bana moral verirdi. Dünyanın bir ucunda iş yaparken, her konuda bize yardımcı olmaya çalışırdı. Kalfanın hikayelerini anlatmadan önce o zamanın Rusya’sından   söz etmem gereki...

  BALKANLAR BİZİ BEKLER   (21-29 EKİM 2023) Yugoslavya darmadağın olduktan sonra ortaya çıkan irili ufaklı devletçiklere gitmeyi çok istiyor bunu da sık sık dile getiriyordum. Özellikle Sibel bu fikre çok sıcak bakmış, “Ne zaman gidiyoruz? Hadi gidelim” diye tutturur olmuştu. Bahara gideriz demiştim ama, baharı beklerken yaz geldi geçti, gidiş artık başka bahara kaldı. Yaz boyu İzmir’de kalış sürem uzadıkça, Sibel araya Sakız gezisi sıkıştırdı. Çocuklar Danimarka’dan gelecek, onların dönüşünde ben de Ankara’ya dönerim derken, Sibel bana Balkan Turu programları yollamaya başladı. Bak şu çok ucuz, bak bunda daha çok yer görülüyor derken, Mine’de programa katıldı. Sonuç olarak, Özlem ben otobüs ile gitmem, araba ile varsanız ben varım dedi. Mine, turlar ile bütün gün yol da geçiyor, şehirler panaromik şöyle bir görülüp geliniyor, gidenler hem yoruluyor, hem de bir şey anlamadan dönüyorlar dedi. Benim çocukların gelmesi yaklaştı. Çocuklar döner dönmez, programı kendimiz yapa...